Gedempte verlichting voor een maximaal ruimtelijk en artistiek effect

Lineaire lichtstructuren en neutraal wit licht zorgen voor gelijkmatige verlichting en natuurgetrouwe kleurweergave.

De Sint-Nicolaaskerk van de Evangelisch-Lutherse Kerk in Noord-Hamburg-Ohlsdorf, ingewijd in 1959 en ontworpen door Henry Schlote, kenmerkt zich door een opvallende, parabolische draagstructuur in het interieur, die doet denken aan een omgekeerd schip en de ruimte een lichte, ruime en open uitstraling geeft. Deze structurele geometrie creëert niet alleen een onderscheidende ruimtelijke identiteit, maar vormt ook een uitstekende basis voor de akoestische en lichtkwaliteit – een "lichtrijke ruimte" die in haar oorspronkelijke opzet al geschikt was voor de presentatie van kunst.

Na de ontwijding in 2022 werd het gebouw, onder ontwerp van WRS Architects & Urban Planners, in nauw overleg met de monumentenzorg en de Stichting Dr. Maike Bruhns Kunstcollectie, omgevormd tot het tentoonstellingscentrum "Parabel – Centrum voor Kunst in Hamburg". Bij de verbouwing werd consequent het principe gehanteerd om de karakteristieke structurele elementen en de ruimtelijke beleving van het bestaande gebouw grotendeels te behouden, terwijl tegelijkertijd een eigentijdse, flexibele infrastructuur voor tentoonstellingen werd gecreëerd.

Het lichtconcept speelt een centrale rol in de herinrichting en vertaalt de architectonische kwaliteit van het bestaande gebouw naar een ingetogen, op de tentoonstelling gerichte lichtstrategie. In plaats van een sacraal, dramatisch lichtschema, is het concept gebaseerd op uniforme, lineaire omgevingsverlichting in de vorm van doorlopende LED-lichtlijnen langs de centrale as. Deze creëren een homogeen, schaduwvrij lichtniveau dat bewust geen hiërarchie in de ruimte creëert en de aandacht volledig richt op de tentoongestelde kunstwerken.

Opvallend is de aanpak om licht niet te gebruiken om individuele architectonische elementen te benadrukken, maar het juist strikt langs de ruimtelijke as te richten. Dit zorgt ervoor dat de kenmerkende parabolische vorm duidelijk zichtbaar blijft en creëert een rustige, gecontroleerde lichtatmosfeer waardoor de ruimte als een geheel ervaren kan worden.

De keuze voor een neutrale witte lichtkleur draagt ​​bij aan een kleurneutrale weergave van de kunstwerken en voorkomt materiële vervorming. Tegelijkertijd zijn de lichtbronnen ontworpen als smalle lijnen die in de architectuur zijn geïntegreerd, waardoor ze visueel naar de achtergrond verdwijnen en niet concurreren met de expressieve dragende structuur of de tentoongestelde objecten. Licht wordt zo bewust beschouwd als een infrastructureel medium – precies, ingetogen en functioneel.

Het verlichtingsconcept creëert in het algemeen een uniforme, betrouwbare basishelderheid als uitgangspunt voor curatoriële ingrepen en biedt, dankzij de neutraliteit ervan, een hoge mate van flexibiliteit in gebruik.